Mearkes

  • Superpake op fakânsje

    Op de earste ferdjipping fan in lytse flat wennen Pake en Beppe. Hja wennen dêr al jierren en liken in protte op oare pakes en beppes. Pake hie altyd in grize en sneins in swarte broek oan mei in tear yn ’e boksen, in wyt of blau boesgroentsje en swarte skuon dy’t sà glommen as waarden se alle dagen poetst (wat ek sa wie).

    Lês fierder …

  • It teltsje fan de tûke boer

    Der libbe ris in boer dy’t fier fan syn hûs op de ikkers fan in rike baron arbeide. Foarhinne hiene altyd rôversbinden taholden yn de bergen efter de grutte boulannen, mar de keizer hie syn soldaten de bergen ynstjoerd om mei de rôvers ôf te weven en no wie it gebiet wer feilich. Út en troch waarden der noch âlde wapens fan eardere kampslaggen yn de fjilden fûn. Lês fierder …

  • Toarnroaske

    Lang ferlyn wiene der ris in kening en in keninginne dy’t alle dagen tsjin inoar seine: ‘Och, hiene wy mar in berntsje!’, mar hja krigen gjint.

              Op in dei, doe’t de keninginne oan it baaien west hie yn de keninklike fiver en har op ‘e wâl stie ôf te droegjen, kaam der in kikkert ta it wetter út krûpen en prate tsjin har mei de wurden: ‘Jo winsk sil útkomme; ear’t der in jier om is, sille jo in dochter te wrâld bringe.’

    Lês fierder …

Mearkes

Leginden

  • Kening Redbad wegeret it doopsel

    In leginde oer Wulfram en Redbad

    Yn de keningsseal fan de boarch siet kening Redbad op syn troan en neist him siet syn suster. “Broer”, sei se, “wolsto de fromme Wulfram ûnfange? Hy sil dy fan Kristus fertelle.” De kening seach syn riedslju, de haadlju en de hofdichters dy’t om him hinne stiene, yn ’e eagen. Harren hoegde er neat te freegjen. Fan eltsenien koe er de mienings en gedachten.

    Lês fierder …

  • Rixt fan It Oerd

    Hja wenne op It Amelân, yn in rûch gebiet mei de namme It Oerd. Op it uterste puntsje yn it easten fan it eilân hie se har hutte boud, dêr’t hast gjin minsken wenje koene. By kriezende seefûgels en sikkeldunen dy’t wiskje en kuierje yn de nea rêstende wyn fûn se in skeamel thús, ferlitten en ferlern as se wie.

    Lês fierder …

  • De Wanda-sêge

    In skerpe, feninige noardwestewyn jaget grutte grize, grauwe wolkens oer it lân efter de dunen. De wieljende brâning komt hast oan de smelle rige dunen ta. Goare giele skomflokken rôlje oer it smelle strân. It opstowende sân giselet de seekobben dy’t op it strân gjin lijte fine kinne. In inkelde seefûgel slagget it om op ’e wjokken te gean. As in wite warreling wurdt er troch fûle wynpûsters it lân yn blaasd.

    Lês fierder …

Mear leginden

Folksferhalen

  • Rixt fan It Oerd

    Hja wenne op It Amelân, yn in rûch gebiet mei de namme It Oerd. Op it uterste puntsje yn it easten fan it eilân hie se har hutte boud, dêr’t hast gjin minsken wenje koene. By kriezende seefûgels en sikkeldunen dy’t wiskje en kuierje yn de nea rêstende wyn fûn se in skeamel thús, ferlitten en ferlern as se wie.

    Lês fierder …

  • De Wanda-sêge

    In skerpe, feninige noardwestewyn jaget grutte grize, grauwe wolkens oer it lân efter de dunen. De wieljende brâning komt hast oan de smelle rige dunen ta. Goare giele skomflokken rôlje oer it smelle strân. It opstowende sân giselet de seekobben dy’t op it strân gjin lijte fine kinne. In inkelde seefûgel slagget it om op ’e wjokken te gean. As in wite warreling wurdt er troch fûle wynpûsters it lân yn blaasd.

    Lês fierder …

  • Blauburd

    Der wie ris… in rike en machtige lânhearre dy’t yn Frankryk wenne en in protte boerepleatsen besiet, in soad lân en in bjuster moai kastiel. Syn namme wie Blauburd. Dat wie net syn wiere namme, it wie in tanamme dy’t er te tankjen hie oan syn lang, rûch, swart burd dêr’t in blauwe glâns oer lei. Hy wie hiel himmel en ynnimmend, mar der wie wat oan him wat makke, dat de minsken in bytsje skruten fan him wiene en wêrtroch’t se harren by him net rjocht noflik fielden. Blauburd wie faak oan it oarlogjen en as er dat die, liet er syn frou noed stean foar it kastiel, dat wol sizze dat hja húswarje moast – ‘kastielwarje’ yn dit gefal.

    Lês fierder …

Mear folksferhalen

De Wolf en de sân geitsjes

Der wie ris in âld geit dy’t sân jonge geitsjes hie. Hy wie der tige mâl mei, lykas elke mem mâl mei har berntsjes is. Op in dei soe se de bosk yn om iten te heljen. Mar earst rôp se har berntsjes by har en sei: ‘Leave bern, ik gean nei de bosk.

Lês fierder

Goedfrysk.nl

De Ried fan de Fryske Beweging hat in nij projekt mei de namme www.goedfrysk.nl. In protte Friezen prate altyd Frysk en tinke yn it Frysk. Lês fierder

/index.php/wurd-lid/

FlickR

Fryske flaggeFjouwer fryslannenPro Frisia

Fryske siswizen

  • “Ien âlder kin better seis bern ûnderhalde as seis bern ien âlder.”
  • “Alles wat liket is noch net wier”
  • “Bûter brea en griene tsiis, wa’t dat net sizze kin is gjin oprjochte fries”  Grutte Pier
  • “Alles kin, behalven in neakene keardel yn ‘e bûse skite”
  • “Garjen en sparjen makket stiennen bargen fet”